Antropologia niepełnosprawności w kontekście praktyki hospicyjnej - monografia dr Jarosława Mikuczewskiego SJ

Zapraszamy do lektury i refleksji wokół monografii dr Jarosława Mikuczewskiego poświęconej problematyce bioetycznej w kontekście praktyki hospicyjnej, kwestiom z zakresu antropologii niepełnosprawności (zwłaszcza intelektualnej), antropologii opartej na relacjach oraz opieki opartej na współczuciu. Autor poszukuje odpowiedniej antropologii – takiej, która oferuje rzetelne i adekwatne zrozumienie i docenienie głęboko niepełnosprawnego życia ludzkiego. Rozpoczyna od zbadania podstawowych źródeł, które ukształtowały współczesne zachodnie narracje na temat niepełnosprawności: rezultatów tzw. disability studies (studiów nad niepełnosprawnością), badań w ramach współczesnej filozofii chrześcijańskiej oraz dorobku teologii ciała inspirowanej badaniami Karola Wojtyły - Jana Pawła II. Każde z tych źródeł przedstawia charakterystyczny sposób rozumienia niepełnosprawności człowieka, ukształtowany przez kontekst konkretnej społeczności.

Dr Mikuczewski stawia sobie za cel pogłębienie rozumienia wzajemnego oddziaływanie między osobistymi doświadczeniami, filozoficznym i teologicznym rozumieniem niepełnosprawności oraz praktycznymi podejściami do opieki. To wszystko razem wzięte stanowi podstawę skutecznej opieki hospicyjnej. Autor wskazuje, jaki wpływ na nasze postrzeganie niepełnosprawności mają współczesne filozofie człowieka, oraz podkreśla ich istotne ograniczenia, zwłaszcza w odniesieniu do uznania godności i pełnego człowieczeństwa nienarodzonych dzieci z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Argumentuje, że antropologia oparta na koncepcji relatio, tak, jak jest ona rozwinięta w teologii ciała, ma kluczowe znaczenie dla koncepcyjnych i praktycznych podstaw opieki hospicyjnej.

Monografia ta jest skierowana przede wszystkim do pracowników służby zdrowia, rodziców i wszystkich osób towarzyszących w opiece nad życiem, niezależnie od tego, jak może być ono krótkie.

Dr Jarosław L. Mikuczewski jest filozofem i etykiem, adiunktem w Katedrze Etyki Ogólnej i Stosowanej Instytutu Filozofii. Jest profesorem wizytującym bioetyki na Uniwersytecie Loyola w Chicago (USA). Posiada tytuł magistra biotechnologii ze specjalizacją w genetyce i inżynierii białkowej oraz tytuł magistra teologii moralnej. Jego badania łączą antropologię, bioetykę, etykę środowiskową i teologię. Obszary jego zainteresowań naukowych to szeroko rozumiana bioetyka ze szczególnym zorientowaniem na kwestie etyki medycznej, relacji pacjent-lekarz, etyki badań klinicznych, etyki pandemii, etyki farmakologii, etyki niepełnosprawności.